Na wstępie pragnę powiedzieć że owy artykuł, przygotowany przeze mnie, zawiera krótkie acz treściwe podpowiedzi, gdzie, kiedy i jak szukać nasze krajowe piękności. Mam nadzieję że będzie pomocny
Prawie wszystkie zdjęcia mojego autorstwa.


Lasy iglaste

W Polsce stanowią one większość, w szczególności lasy sosnowe i monokultury świerkowe. Charakteryzują się kwaśną, najczęściej suchą glebą. Do runa dociera niewiele światła przez cały rok, niezależnie od okresu wegetacyjnego.
Gatunki charakterystyczne: listera, gnieźnik leśny, żłobik koralowy, tajęża, storzan bezlistny, kruszczyki (za wyjątkiem rdzawoczerwonego i błotnego). Wokół strumieni i śródleśnych zbiorników wodnych także: kukułka Fuchsa, wyblin jednolistny.






Lasy liściaste

Charakteryzują się żyznym runem, dzięki opadającym i rozkładającym się liściom, dobrym nasłonecznieniem wiosną i jego silnym ograniczeniem latem przez wyrastające liście drzew. Najlepsze są lasy z przewagą buków, grabów i dębów, charakteryzujące się stabilnym ekosystemem. Storczyki najczęściej występują w miejscach wilgotnych, często na śródleśnych łączkach, świetlistych zaroślach lub obrzeżach lasów. Niektóre mogą rosnąć w głębokim cieniu, zwłaszcza gatunki bezzieleniowe.
Gatunki charakterystyczne: obuwik pospolity, buławniki, podkolany, kruszczyki, żłobik koralowy, listera jajowata.


Las zboczowy (rez.Nad Groblą)







Ciepłolubna buczyna storczykowa

Są to lasy liściaste z przewagą buka, charakteryzujące się wapiennym podłożem oraz luźnym drzewostanem pozwalającym swobodnie przenikać promieniom słonecznym do runa leśnego. Ten typ lasu jest w Polsce bardzo rzadki. Obecnie występuje przede wszystkim w Pieninach i Sudetach (Góry Kaczawskie, Góry Izerskie) oraz rozsiane wyspowo w Małopolsce i na wybrzeżu.
Gatunkami charakterystycznymi są: buławniki, obuwik pospolity, kruszczyk rdzawoczerwony i siny, gnieźnik leśny.


Cienista buczyna ze stanowiskiem obuwika pospolitego.



Lasy mieszane

Są to zbiorowiska leśne, które cechuje się bogatym i różnorodnym ekosystemem, zależnie od przewagi danego rodzaju drzew. Występują tu zarówno drzewa liściaste, jak i iglaste, które wspólnie koegzystują. Skład gatunkowy storczyków jest zależy od tego, który gatunek drzew przeważa w zbiorowisku. Charakteryzuje się najczęściej kwaśnym lub obojętnym ph gleby.
Gatunki charakterystyczne: Listera jajowata i sercolistna, gnieźnik leśny, kruszczyki, kukułka Fuchsa, storzan bezlistny, żłobik koralowaty


Na zdjęciu owocostany żłobika koralowego (dolny lewy róg)

Są to podmokłe lub bardzo wilgotne lasy, w których dominują wilgociolubne drzewa takie jak brzozy, wierzby, olchy, topole i leszczyny. Wysoki poziom wód gruntowych jest ich cechą charakterystyczną. Powoduje to okresowe zalewanie zbiorowisk i nanoszenie mułu, dzięki czemu łęgi posiadają bardzo żyzne gleby. Warunki świetlne czy pH gleby nie różni się od tego jakie mają inne lasy liściaste.
Gatunki charakterystyczne: kruszczyk szerokolistny, kruszczyk połabski, storczyk blady,


Łęg wczesną wiosną. Zdjęcie z internetu

Wilgotne łąki

Jest to szereg typów łąk i muraw, których cechą wspólną jest wysoka wilgotność podłoża, gdzie mogą zdarzać się nawet podtopienia, o dobrych warunkach świetlnych. Odczyn ph zależnie od gatunku, może być kwaśny, zasadowy lub obojętny. Często gatunkami towarzyszącymi są sity, turzyce, knieć błotna, pełnik europejski. Łąki mogą mieć charakter otwartej przestrzeni lub stanowić niewielki fragment otoczony wokół zbiorowiskiem leśnym. Gatunki łąkowe często mogą występować w świetlistych zaroślach, będących początkiem rozrastania się lasu, sąsiadującego z łąką.
Gatunki charakterystyczne: kukułki, storczyk samiczy, storczyk męski, storczyk bzowy, gółka długoostrogowa, kruszczyk szerokolistny, obuwik pospolity, buławniki, storczyk kukawka.




















Górskie łąki i hale

Są to tereny o najbardziej surowych warunkach dla wegetacji roślin. Charakteryzują się dużymi wahaniami temperatur, krótkim okresem wegetacyjnym, silnymi wiatrami i ubogą w składniki pokarmowe glebą. Wysokogórskie storczyki najczęściej występują na glebach bogatych w węglan wapnia. Rosną w niskich murawach, na półkach skalnych oraz w szczelinach. Często w zbiorowiskach situ, psiej trawki lub dębika ośmiopłatkowego.
Gatunki charakterystyczne: gółka wonna, gołek białawy, potrostek alpejski.






Murawy (łąki) kserotermiczne

Obok buczyny storczykowej, jeden z bardziej charakterystycznych biotopów, w których rosną storczyki. Są to ciepłolubne murawy i zarośla, które występują na bezleśnych pagórkach i zboczach wzgórz powulkanicznych a także często są efektem działalności człowieka (np. ekstensywny wypas). Cechuje je silne nasłonecznienie oraz zasadowy odczyn pH. Zespoły kserotermiczne są w tej chwili jednym z bardziej narażonych na wyniszczenie środowisk w Polsce. Występują głównie na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, w Pieninach, Górach Kaczawskich, Kotlinie Kłodzkiej (Krowiarki) i Tatrach.
Gatunki charakterystyczne: dwulistnik muszy, storczyk drobnokwiatowy, storczyk purpurowy, storczyk samiczy, storczyk kukawka.





Tereny antropogeniczne

Tereny antropogeniczne, to takie obszary, które są związane z każdą formą pośredniego lub bezpośredniego wpływu człowieka na środowisko i bytujące w nim rośliny i zwierzęta. Niewiele storczyków znalazło miejsce na terenach zmienionych lub użytkowanych przez ludzi. Są to głównie takie tereny jak parki, nieużytki, ugory, rowy melioracyjne, wały przeciwpowodziowe a nawet zdziczałe ogrody.
Gatunki charakterystyczne: kruszczyk szerokolistny, kukułka szerokolistna, kukułka plamista, listera jajowata.

Zaciekawił mnie temat i będę uważnie śledzić wszelkie w nim wiadomości.
Czy mógłbyś przy okazji polecić jakąś publikację, najlepiej formatu kieszonkowego, w której byłyby wszystkie nasze storczyki krajowe? Chętnie bym coś takiego sobie nabyła i używała na rodzinnych pieszych i żeglarskich wędrówkach.

Polecam dwie książki:
http://www.empik.com/rosliny-chronione-piekos-mirkowa-halina-mirek-zbigniew,276579,ksiazka-p , w tej są opisane ładnie miejsca występowania (z bardzo aktualnymi mapami) a że wszystkie PL storczyki są chronione to wszystkie są tam opisane

http://empik.rp.pl/storczyki-szlachetko-dariusz-l,3240,ksiazka-p , w tej dobrze opisane jest rozpoznawanie poszczególnych gatunków/podgatunków wraz z kluczem.

No i wikipedia Tam ktoś bardzo ładnie wymienił stanowiska storczyków w kraju (nie wszystkich ale większości)

Fajny przewodnik nam tutaj powstaje :)Z podanych pozycji literackich przez Ciebie, muszę się bardziej szczegółowo przyjrzeć tej pierwszej bo jest mi nie znana Natomist "Storczyki" są w mojej bibliotece.

Na wiosnę natomiast wybieram się na "łowy" tutaj:
Rezerwat Łężczok

Ogólnie proponowałbym stworzyć taki małe, skromne podforum poświęcone krajowym storczykom (choć na forum jestem niemalże rodzynkiem jeśli chodzi o publikacje na temat krajówek) to jednak powstało już kilka tematów, kilka fotorelacji, które są porozrzucane po forum a można by je wtedy scalić w jeden dział

Co do rezerwatu to poczytałem i pod względem storczykowym ubogi jest kruszczyk połabski i rdzawoczerwony wymienione tylko. Ale w spisie widzę inne ciekawe rośliny.
Jako że mieszkasz w pd.części górnego śląska to ja polecam ci eks-rezerwat Góra Tuł, oraz całe Beskidy. Największą mekką (poza górami) jest powiat Miechowski. Znajduje się tam ok 25gat (z czego kilka b.rzadkich).

Artykuł, gdzie najlepiej poszukiwać storczyków jest w trakcie pisania ;-)

Fibius napisał:
Co do rezerwatu to poczytałem i pod względem storczykowym ubogi jest kruszczyk połabski i rdzawoczerwony wymienione tylko. Ale w spisie widzę inne ciekawe rośliny.
Jako że mieszkasz w pd.części górnego śląska to ja polecam ci eks-rezerwat Góra Tuł, oraz całe Beskidy. Największą mekką (poza górami) jest powiat Miechowski. Znajduje się tam ok 25gat (z czego kilka b.rzadkich).

No niestety, szału nie ma Zbyt mokro, praktycznie same stawy ale za to mam bardzo blisko bo ledwo kilkanaście kilometrów.

Góra Tuł, ciekawe stanowisko i też w miarę blisko. Co się tyczy samych Beskidów to masz na myśli jakieś konkretne stanowiska ?? Bo Beskidy mam już tak schodzone, że kolejny raz przecierać tych samych szlaków mi się nie chce

Ciężko powiedzieć co do konkretnych stanowisk. Jako że to nie moje regiony a dojazd i nocleg utrudniony to nie wgłębiałem się nigdy. O Beskidach wiem tylko tyle że często są one wymieniane w publikacjach gdy mówi się o występowaniu jakiegoś gatunku
A poza Beskidami . Masz o połowę bliżej ode mnie jeśli chodzi o inne mekki storczykowe. Mam tu na myśli Powiat Miechowski, Tatry i Pieniny.

A dokładnie jakie rejony Powiatu Miechowkiego? Mam niedaleko więc może jakiś wiosenno-letni wypad by się udało zorganizować. A np. rejony Węgorzewa są Ci znane i możesz coś bliżej o nich napisać jeśli chodzi o stroczyki krajowe? Przepraszam za być może głupie pytania ale do tej pory nie znalazłam wielu takich jak Ty storczykowych zapaleńców więc dla mnie temat jest dopiero odkrywany choć już od dłuższego czasu miałam na niego chętkę. Publikacje już namierzone i niedługo będę miała możliwość zgłębiać pokłady wiedzy ale to co się widzi w naturze a zdjęcia to ogromna różnica.

Niestety Miechów znam tylko z teorii książkowo-internetowej oraz opowieści i zdjęć innych storczykomaniaków.
Planowałem w tym roku pojechać ale mam tak napięty grafik wyjazdów że Miechów za daleko jest i może za rok się uda.
Tutaj jest spis rezerwatów. A co do występujących tam gatunków, niedługo napiszę art o tym

http://www.miechowjaksa.home.pl/index.php/turystyka/10-turystyka/17-rezerwaty-przyrody

Byłam w Międzywodziu i szlak na plaże po obydwu stronach cudnej urody storczyki

to jest Kruszczyk rdzawoczerwony